My Blog

…ASARAN…

(itong pag-uusap ay pawang asaran lamang)

Ranice:  O, baket ganyan ka kung makatingin sa akin..

Liande: wala lng, masama ka bang titigan?

Ranice: kasi aminin mo. Maganda ako at gusto mo ako!

Liande: ikaw lang naman tlga ang tinitibok ng puso ko.. haha.

Ranice: eh, kung sino sino pa kasi ang mga nilalandi mo.. hmmp.. haha.

Liande: seselos ka na nyan?.. hinde pa nga kita GF, gumaganyan kana.. hehe

(hinawakan ni liande kamay ni ranice)

Ranice: oh.. anu naman ibig sabihin nyan?! Aber..

Liande: tinitingnan ko lng kung bagay ang mga kamay natin mag holding hands..

Ranice: oh.. may ganun pa pala yun.. anu bagay ba?? Hihi..

Liande: medyo magaspang kamay mo, pero pwede na!! haha..

Ranice: ang yabang mo naman sa akin mister!!! Nyahahaha..

(magkahawak pa rin sila ng kamay.. mushy..)

***

Sa ganitong pangyayari.. parang gusto ko na lang maging “asaran” ang setting ng buhay. Ito kasi ang time kung saan, maski papano kinikilig ka sa mga nangyayari, at nakukuha mo tumawa.. yung hinde seryoso pero sa iyong sarili nararamdaman mo yung bigat ng bawat salitang nabibitiwan… ika nga eh, “may laman”… at pag may nakikita kang ibang bagay na inde na sa iyo pabor, ay magaan mo itong matatanggap dahil, alam mo sa sarili mo na ito ay isang asaran lamang..

Kung baket kasi minsan pag tayo’y nagiging seryoso sa mga ganitong bagay. May mga ganitong pangyayari;

hiyaan….. ilangan….. at mga tahimik na sandali sa piling ng bawat isa…

hindi mo na makuhang makipagbiruan pa, o ngumiti tuwing kaharap sya… parang may lamat na ang dating ninyong samahan..

nakukuha nyo ba ang gusto ko ipahiwatig??? Wala lang… gusto ko lng mag post..

I never had anything happen so fast
I took one look and I shattered like glass
I guess I let it show
‘Cause your smile told me you knew

That you’re everything I ever wanted at once
There’s no holding this heart
When it knows what it wants
And I never wanted anything more than to know you

Can’t you see I was swept away
No one in the world but you and I
Gotta find a way to make you feel the way that I do

I was swept away
Without a warning
Like night when the morning begins the day
I was swept away

And so it begins
This journey of love
The summer wind carries us
To places all our own

The words of a look
The language of touch
The way that you want me means so much
And I never wanted anything more than to love you

Can’t you see I was swept away
No one in the world but you and I
Gotta find a way to make you feel the way that I do

I was swept away
Without a warning
Like night when the morning begins the day
I was swept away

Away - seeing my tomorrows in your eyes
I was swept away

I hope I wake up soon
I’m a victim of that crazy moon

The very first time you said my name
I knew it would never sound the same
Something about me is changed forever

Can’t you see that I’m swept away
No one in the world but you and I
Gotta find a way to make you feel the way that I do

I am swept away
Without a warning
Like night when the morning begins the day
I was swept away

Away - seeing my tomorrows in your eyes
Gotta find a way to make you feel the way that I do

I was swept away
Without a warning
Like night when the morning begins the day
I was swept away

We were swept away
Dreamin’ of you, swept away

      It was my first day as a student trainee….i am working at pldt…  grabe, kala ko magiging maganda ang ma-aasign sa akin na trabaho.. a work that will really fit my course, as ECE… pero pero pero… hehehe… mukhang

Call

Center

ang napasukan ko.. we are assigned to call subscribers, and to remind them to settle their past accounts, and for them to pay it on or before a specific date… layo diba?!?!? Pero sabi nga ng prof ko, we might land a job that is not related to our chosen fields… so siguro isa na ito…

     So we are instructed what to do, and how to do “call outs”,,, yun ang tawag sa trabaho namin… and bcoz I’m a beginner, I wrote down key points to hav a gud conversation with the subscribers…. This is my pang-gagago speech sa mga subscribers…

***Gud morning/afternoon, ma’am/sir… I am a representative from PLDT accounting department, may I speak with mr/ms______________…   uhmmmm.. ma’am/sir.. I am just reminding you to kindly settle your pldt account, amounting to $$$$$$$$$…. and if you could pay this to our business offices on or before  _______(date)… to avoid disconnection of our line….thank you po… and sir/ma’am if you have any questions or clarification about your subscription, just dial 171 and our costumer service staffs will be glad to entertain you…. Salamat po ulet… have a great day. Gud bye..***

  Ohhh.. diba… astig ba ang composition ko?!??! Tagal ko atang inisip at ginawa yan… pero as usual… even if we prepare things to be perfect… meron tlgang sasablay… at alam nyo ba kung anu iyon?!?!?! Grrrrr… ang mismong mga subscriber’s…. ito na ang talagang adventure sa ojt ko na ito…..

              samples of my conversation with the subscribers…

ito ay matapos kung sabihin ang ilang part ng aking speech….

¨      Alam nyo palagi nyo nlng kmi sinisingil.. eh wala ngang dumarating na bill sa amin.. ayusin nyo nga muna sistema nyo bago keo maningil…

¨      Pang limang araw mo ng tumawag para sabihin yan, sabing wala ngang bill kaming natatanggap tpos sisingilin nyo kmi…anu batayan naming na tama yang sinasabi mong account.. (first time ko plng po na tawagan keo…grrr)

¨      You are insisting me to pay that large amount… but I don’t remember making those calls, I already complained this but still these things is happening..(mga overseas calls… bill nya ksi nsa 7thousand)

¨      Ay sir, misis nya ito..kamamatay lng nya nung isang linggo.. hayaan nyo po.. aayusin ko yan..(sa boses na parang umiiyak, at naalalang patay na ang hinahanap kong tao.. sigh..)

¨      Dun mo sya singilin sa kabit nya, inde na yan nakatira dito.. pinalayas ko na!!( away mag-asawa…..)

¨      Ay sir.. tawag ka nlng sa number na ito.. andun po si maam ngayon…..

¨      Wag nyong sasabihin na puputulan nyo kmi ng linya, sinasabi nyo yan… eh malayo pa ang due date…(that is why we are reminding you on when you can still pay

ur

bills… damn..)

¨      Ay iho, inde na ako naniniwala dyan.. ksi palagi kaming kada-dalawang buwan nag-babayad, pero inde prin kmi pinuputulan… sa susunud na buwan nlng ako magbabayad ha iho..(ynoh is speechless.. grrrr)

Diba diba diba…… meron pa dyan, na wala ang mga subs.. kya relay nlng ng message pinapagawa ko… matapos mong sbhin ang mga gusto mong sabihin… biglang isasagot seo ehh… sir tumawag nlng ulit keo mmya, inde ko po alam yan ehh…   GRRRRRR.. (chimay/longkatuts/katulong/atchay/maid/homeboy)

Pero napatunayan ko pa ring may mga edukadong tao… may masarap makausap….. at syempre nagamit ko rin sa iba ang speech ko.. completely…at perfectly….

Pero matapos ang work na yun sinabi ko sa sarili ko….

GUSTO KO MAG FIELD WORK… MASKI  BUHATIN KO PA ANG MGA DILAW NA HAGDANAN NG PLDT AT PAAKYATIN AKO NG PUNO O BUBONG… PUTULIN ANG MGA KABLE, MAG KABIT NG DSL… WAG LNG ULIT SA CALL-OUTS… INDE KO LUGAR ITO!! WAAAHHHH….

(at habang nag lo-log-out na kmi, sabi ng head trainee namin.. oh ito… ilalagay ko na dito ang mga call-outs nyo for tomorrow!!!pasok keo ng maaga… ingat!!!!)

at ang nasabi ko nlng ay… uuuukkkkkkiiiiiiii……. Grrrrrr….

Nyahahaha… till next posting…

mas masarap at masaya….

maging taong, takbuhan at sumbungan ng mahal mo….

kaysa sa taong inde alam …..

na nagbibigay na sya ng sakit at lungkot ….

sa nagmamahal sa knya…..

uhmmmm.. panu ko ito sisimulan??? ang dami nangyari sa araw na ito(jan25.2006)…  as in madami!!! ito na ata ang pinaka masayang malas ko sa loob ng 24 hours..

12:45am…..

      malas… hindi ko mahanap yung "dip switch" ko pra sa logic circuit na subject, hinihiram ksi yun ni lalay….

5:00am….

     masaya… nagtext si akire(greet me gud mawnin), ewan ko ba… basta excited ako at natutuwa pag nagtext ang girl na ito, palagi ksi nagbibigay ng kaba ang mga text nito..

8:00am….

   malas…. sabi pa naman ni erika na "ui, it is raining.. it’s a blessing".. at yun din inisip ko.. pero malas ata.. ksi dis day nka-formal attire ako, at pupunta ng pldt-mandaluyong branch after ng klas ko ng 8-9am.. ksi kukunin ko yung id ko for ojt.. pero lakas ng ulan.. waaahh at nasira pa payong ko papuntang skul.. at maski umuulan tagaktak ang pawis ko. at dahil umuulan traffic, at late ako.. grrrr..

9:30….

  masaya(masayang…masaya)…..

   sinamahan ako ni lalay pumuntang pldt-madaluyong, ala naman ksi syang class.. yahoo!!!!!

10:30…

  masayang malas…

         mali ang lugar na binabaan namin, kung kaya’t nag lakad kmi ng mahaba.. pero ok lng adventure ito, at kasama ko naman si lalay.. maski tagaktak na pawis ko… pagdating sa pldt.. sabi ng guard smin.. mmya pang 1pm ang processing ng mga ojt-id’s!!! malas.. dahil dapat mkabalik kmi agad ng AMA dahil may pasok ako ng 12pm, at first quiz namin iyonsa subject na talagang pinag aksayahan ko ng panahon ang pag-review( si lalay naman 2pm pa ang pasok)…. grrrrr.. pero ok lng masaya ako wehh…

11:30pm…

  malas….. ito na ang pinaka malas sa lahat.. dahil medyo maaga pa pra intayin ang 1pm pra sa id’s.. bumalik kmi sa crossing pra kumain… lulan kmi ng isang tricycle… pagkababa..

ynoh: manong magkano po?

t.driver: 24 lng..

ynoh:(habang kumukuha ng mga 5pisong barya sa coin pars) ito po manong salamat…

makalipas ang ilang hakbang, sabihin nating mga 55 steps…

ynoh: lalay… syete.. wala yung cellphone ko sa bulsa ko!!!??

lalay: weeehhh.. ynoh.. inde nga?!?!? bka nsa bag mo, anung cellphone??!!

ynoh: wala nga, at sa bulsa ko lng yun…yung dalawa!!! (3100, 6510)

(papasok na kmi ng mall)

lalay:balikan kaya natin… ynoh naman ehh… tawagan mo nga sa phone ko..

ynoh: nag riring pa!!! sana sagutin.. bka sakaling mabalik..

(paulit ulit naming tinawagan hanggang sa nag busy..)

hay malas noh… hehehe, pero mas malungkot sa akin si lalay, sana daw nilagay ko nlng sa bag nya, or sa bag ko… at pinagalitan pko, bat ko daw ksi dun nilalagay… kya yun muk-mok kmi, hanggang sa kumain kmi sa mcdo ng walang gana…

12:30..

ewan ewan ewan.. tpos na kmi kumain, at kailangan ng bumalik ni lalay sa skul, dahil may class sya ng 2pm.. ako naman babalik sa pldt pra kunin ang hinayupak na id… kapalit ng masayang malas na adventure sa araw na ito..hinatid ko sya mrt dahil mas mabilis ang biyahe.. nakuha ko rin ang id ng mga 2.. tpos balik na ako ng skul..

3:00pm…

      pagkadating ko sa skul… para akong artista, si lalay ksi, ipinagsabi kaagad sa mga kakilala ko ang katangahang nangyari sa amin,, este sa akin lng pla.. pero para sa akin ala nrin ako magagawa ganun lng tlga siguro.. birthday pla ni jayde sa malas na masayang araw na ito sa buhay ko.. may libreng merienda.. spaghetti/lumpia/biko… sarap… ty jaydee.. happy beerday!!!

yan ang mga nangyari sa araw ko ngayon…. hahaha..anu diba MALAS na MASAYA!!!… medyo lungkot dahil nawala ang dalawang cellphone ko.. pero sobra ang tuwa ko sa araw na ito.. basta.. tuwang inde mapapalitangng kung anung bagay sa mundo… thanyou God for dis experience… hehehe…salamat nrin kay lalay…. till next adventure….

Nakaka-aliw naman… hehehehe, wala ksi ako magawa kanina bago mag online. Naiisip ko, browse nlng ang PC para burahin ang mga files na hinde na kailangan…

nang biglang… (ms-word document/filename/hay wewo….)

ito yung letter ko pra kay wewo,..itago nlng natin yung name para safe.. nyways it doesn’t bother me anymore… natatawa nlng ako sa mga nakalagay sa sulat..

ito mga selected parts of the letter, which really makes me laugh now..

I still remember, magKataBi keo ni Junie sa haraPan namin ni Bryan.. naHulog yUng bag mo (red-backpack) nakasabit ksi yun sa likod ng upuan, syempre ako nsa liKod mo, piNuLoT ko..  sabi ko pa nga nUn habang inaabot ko seo with a smile on my face: “MiSs, yunG bAg nyO po naHulOg” at sabi mo kasabay ng mataray na bOses at MUkha;  “thank you” sabAy lingon ulit kay Junie, nag usap at nag tawanan… buMulong Tuloy ako sa sarili ko… “ mahirAp ata maging kaIbigan yUn, ang taraY!!”… gusto ko ksi magkaroon nang madaming kaiBigan.. so I let time pass by, bka sakaling maging kaibigan din kita…

·        O diba dramatic entourage… nyahahaha

alam ko at nalalaman ko ang mga tunay mong nararamdaman sa mga pangyayari sa buhay mo. Emotions to be more specific..alam ko kung nasasaktan ka, kung natutuwa at nalulungkot ka…. At bilang isang tunay na Kaibigan, ayaw ko na nakikita kitang malunkgot at nasasaktan…

·        Ganyan naman tlga ako sa isang tunay na kaibigan.. nyahahaha

bigla rin ako naghina ng malaman ko na may nanliligaw at nagkakagusto seo.. si rad! At dun ko lalo napatunayan na mhal at gusto kita, dahil inde lng ako nasasaktan pag nasasaktan ka, nakukuha ko na ring mag-SELOS…

·        Awww… great word construction… nyahahaha

hanggang ngayon umiiyak prin ako, inde ko ksi matanggap ang pangyayari.. nwalan na ako ng minamahal higit pa sa kaibigan at nawalan pa ako ng kaibigan…. Nanay, sobrang na-mimiss na kita… yung tawa mo pag kaharap ako, yung time na hinihilot mo kamay ko, yung iyak mo pag nasasaktan ka!!!! I miss you so much.. yung ulo mong sumasandal sa balikat ko pag nalulungkot ka… yung pag hawak ko sa buhok mo, pag pisil ko sa ilong mo…yung hawak ko sa mga kamay mo….. sobrang NA-MIMISS na kita…. Yung mga kilitiaan ntin.. at lahat-lahat ng sa isyo na-mimiss ko… NANAY,WEWO I am longing for you… I need you back!!! Please do return… inde ksi tumutigil luha ko eh….

·        Ito na ba ang tinatawag na climax point?? nyahahaha

Oppppsssss…… tama na, hehehe… nag-eenjoy nrin ata keo… o diba ang drama!!!

ganun lng siguro tlga iyon noh, may mga bagay sa buhay natin na kla ntin yun na pinakamahirap na daraanan ntin. O pinaka masakit… Pero kung titingnan, hindi pa pla… at katutuwaan nlng natin ang mga pangyayari..

May pagka-bitter ba post ko??? For me this is not bitterness, just want to share how I felt as I read the letter again… promis..  till next posting….

Ang lupet ng title noh…. Pero yan tlga ang iniisip at pilit sinasabi ng puso..at gusto mangyari..

  may pagkakataon pa kayang maging kami?!?!?

Almost a year na… ay may isang taon na nga!!! ang bilis ng panahon parang kelan lng naramdaman ang sakit, ang pag-luha, ang hindi pagtulog ng maayos, ang pag pasok sa isipan mo ng mga pangyayaring may kinalaman sa inyong dalawa..

pero syempre katulad ng normal na nangyayari. eh, we tend to move-on.. kasama naman tlga sa buhay ang mga failures ehh.. dyan teo natututo kung anu pa ang dapat nting gawin at mga bagay na dapat isa-alang-alang..(naks, lalim ng tagalog!). move-on?? move-on??.. nka moved-on na ako!!!!! Oo, sa palagay ko naman tlga ay OO… nakuha ko na ksing bumalik sa normal na buhay ko.. Ang mag-patawa araw-araw, ang ngumiti, ang pasalamatan ang mga taong tumulong masiphayo ang kalungkutan.. at syempre sa lahat ang mang-ligaw na mag-muli, at syempre ang mabasted na mag-muli.(hehehe..sa panahong ito pumapasok ang entry ko sa baba; entitled: second chances. pero hindi para sknya ang entry ko na ito, siguro tlgang mali lng ang mga nangyari, at again I nid to learn from my failures, for the second time… ksi grand-slam na ako sa susunod!!) ayun. Ang equation ay; Nasaktan, umiyak, nag-isip, nagmuni-muni…. At syempre ang equivalent ng equation ay… equals to… MOVED-ON….

Dumaan ang maraming araw, as in marami…lumipas na nga ang isang taon, katulad ng nasasaad sa itaas.. marami ng nakikilalang bagong kaibigan, kabarkada, kaaway at syempre mga crush-crushan.. pero bakit ganun, pag nakikita mo ulit sya, at nakakasama… talagang iba ang nararamdaman mo, at ang tibok ng puso ay iba.(hindi po ako highblood, tlgang iba lng ang tibok.) Oo, alam ko taken sya!!! At sila prin nung tao na mas pinili nya kaysa sa isang katulad ko…sa haba ng isang taon, nasasaktan prin ba ako dahil sa mga nangyari

noon

? maksi nagawa ko ng manligaw sa iba, ay nagagawa ko pa ring masaktan?? Kakaiba noh… anu ito “infatuation lng” katulad ng sinasabi na vanjoseph??

Ewan ewan ewan…. Ito na naman ang awit ng panahon…mukhang inde natututo ang isang tao na nasaktan na

noon

… do I expect something good will happen?!?! Iba nnman ang nararamdaman at mind-set ko towards her.. I know, It is hard to expect something to happen whether it is good or bad.. pero bakit ganun!!!! Waaaahhhhh…. Ewan ewan ewan…

Pero sa palagay ko.. I can manage it this time… hayaan ko lng ang ganitong set-up.. ang maging masaya kasama sya.. at hayaan si God sa mga

plano

nya ukol sa aking buhay pag-ibig.. nyahahaha… katulad nlng sa isang songline… COME WHAT MAY…. Hayyy..

hirap tlga magkaroon ng mga regrets  at realizations sa buhay noh.. lalo na yung  mga nagawa mong mali na gusto mong itama… at ito pa ang mahirap.. kung may taong involve sa mga realization mo… dahil matapos mong malaman ang mga pagkakamali mo, at gusto mo na itong maitama.. inde ka naman binibigyan ng chance… o bigyan ka man ng chance, eh ang pagsasama nyo naman ay hindi na tulad ng dati… anu nangyari na ba ito sa inyo?!?! ano ginawa nyo sa ganitong pangyayari?? hirap noh.. sana lng 2nd chances are like a start of a new beginning.. parang wala nangyari… yung ulit mula sa umpisa… kaso mahirap na iyon ma-attain, parang mantsa sa damit, matanggal mo man ang dumi andun parin ang bakat… ang magagawa nlng ntin ay huwag ng ulitin ang pagkakamali, sa mga susunod na pangyayari sa buhay ntin.. we as pipol are subject to failure.. masakit pero kailangan nating tanggapin.. hindi lahat ng bagay ay sasang-ayon sa gusto natin mangyari.. pero dahil sa mga failures na yan, natututo tayo.. magpasalamat nlng tayo, at nalalaman pa natin na mali tayo, at kailangang may baguhin.. nyte..

waahhh.. almost 3am na!!! dami ko pa gawa… dito muna ako sa blog, pra pangtanggal ng stress..

grabe kahapon sa praktis namin sa choir, medyo masaya na ako ksi may pinatutunguhan na kmi maski papano.. may na-aacomplish kung baga.. sana tuloy-tuloy na ito.. pero ang hindi ko maatim kahapon ay ang hininga ng isa sa mga tao dun sa praktis.. as in grabe!!! mas nanaisin ko pang amuyin ang hininga ng taong kakakain palang ng "BOY BAWANG" kaysa sa hininga nya!!! hehehe.. but still happy ako dat day..

ang dami ko pa problema… inde pa nga solve yung isa, mga lima pa ang dadating.. katulad nlng ng exams, preparation for buwan ng wika, preparation for the concert.. hay… basta lord give me all the patience, strength, and the ability to face dis things properly and right… waaaaahhh.. balik na ako sa mga gawain ko… see yah around blog..

hay…. ang saya ng mga hapenings sa buhay ko for the past 3 days, at ngayon din!!! at take note ala pa ako masyado tulog.. siguro sa loob ng tatlong araw mga 4 hrs plng.. dami ksi gawain sa butihing naming iskul.. organization week ksi, at bilang isang pinuno madaming trabaho ang na-atas sa akin upang gawin..(umikot lng eh)

masaya ako dahil may isang nilalang na nagpapasaya ng mga araw ko maski alang pahinga… ewan ko ba, inde ko naman pa sya ganun ka-kilala pra sabihin nting maging crush or love.. pag-pumapasok ako ng first class ko, palagi akong tulala or wala sa sarili, ksi nga puyat.. pero after ng first class ko pag labas ng pinto, bigla nlng ako matutuwa at babalik sa sariling katinuan pag nakita sya!!!! ewan ewan ewan ewan ewan kung baket ganun.. basta ngayon masaya ako nakilala ko sya, at medyo nagkakabiruan kmi.. a sign of gudthings ahead…

maganda rin kinalabasan ng org week, maski inde masyado prepared ang org namin, kumita naman kmi ng pera.. gumawa nlng kmi ng booth where you can request your favorite song for us to sing, sa halagang limang piso.. at ngayon, inaamin ko hirap kumita ng pera.. ala akong boses sa kakanta, at ala png limang daan ang nalikom namin.. but still MASAYA ako.. (ksi minsan andun din sya)

at kanina pumunta kmi ateneo.. we attended a choir convention.. grabe galing kumanta ng mga choirs na kasali.. ilang beses ako kinilabutan… and i am hoping na ma-relay ko sa chorale group namin ang mga na absorb ko dun, during the seminars… ksi isang basihan din iyon pra kami ay mag grow…. yun lng po… PATULUGIN NYO NA AKO… sisimba pa ako ng 7pm bukas… hehehe.. haba ng tulog ko ngayon…. god bless… think of GOD as you finish reading my entry.. tc..