My Blog

Nakaka-aliw naman… hehehehe, wala ksi ako magawa kanina bago mag online. Naiisip ko, browse nlng ang PC para burahin ang mga files na hinde na kailangan…

nang biglang… (ms-word document/filename/hay wewo….)

ito yung letter ko pra kay wewo,..itago nlng natin yung name para safe.. nyways it doesn’t bother me anymore… natatawa nlng ako sa mga nakalagay sa sulat..

ito mga selected parts of the letter, which really makes me laugh now..

I still remember, magKataBi keo ni Junie sa haraPan namin ni Bryan.. naHulog yUng bag mo (red-backpack) nakasabit ksi yun sa likod ng upuan, syempre ako nsa liKod mo, piNuLoT ko..  sabi ko pa nga nUn habang inaabot ko seo with a smile on my face: “MiSs, yunG bAg nyO po naHulOg” at sabi mo kasabay ng mataray na bOses at MUkha;  “thank you” sabAy lingon ulit kay Junie, nag usap at nag tawanan… buMulong Tuloy ako sa sarili ko… “ mahirAp ata maging kaIbigan yUn, ang taraY!!”… gusto ko ksi magkaroon nang madaming kaiBigan.. so I let time pass by, bka sakaling maging kaibigan din kita…

·        O diba dramatic entourage… nyahahaha

alam ko at nalalaman ko ang mga tunay mong nararamdaman sa mga pangyayari sa buhay mo. Emotions to be more specific..alam ko kung nasasaktan ka, kung natutuwa at nalulungkot ka…. At bilang isang tunay na Kaibigan, ayaw ko na nakikita kitang malunkgot at nasasaktan…

·        Ganyan naman tlga ako sa isang tunay na kaibigan.. nyahahaha

bigla rin ako naghina ng malaman ko na may nanliligaw at nagkakagusto seo.. si rad! At dun ko lalo napatunayan na mhal at gusto kita, dahil inde lng ako nasasaktan pag nasasaktan ka, nakukuha ko na ring mag-SELOS…

   

·        Awww… great word construction… nyahahaha

hanggang ngayon umiiyak prin ako, inde ko ksi matanggap ang pangyayari.. nwalan na ako ng minamahal higit pa sa kaibigan at nawalan pa ako ng kaibigan…. Nanay, sobrang na-mimiss na kita… yung tawa mo pag kaharap ako, yung time na hinihilot mo kamay ko, yung iyak mo pag nasasaktan ka!!!! I miss you so much.. yung ulo mong sumasandal sa balikat ko pag nalulungkot ka… yung pag hawak ko sa buhok mo, pag pisil ko sa ilong mo…yung hawak ko sa mga kamay mo….. sobrang NA-MIMISS na kita…. Yung mga kilitiaan ntin.. at lahat-lahat ng sa isyo na-mimiss ko… NANAY,WEWO I am longing for you… I need you back!!! Please do return… inde ksi tumutigil luha ko eh….

·        Ito na ba ang tinatawag na climax point?? nyahahaha

Oppppsssss…… tama na, hehehe… nag-eenjoy nrin ata keo… o diba ang drama!!!

ganun lng siguro tlga iyon noh, may mga bagay sa buhay natin na kla ntin yun na pinakamahirap na daraanan ntin. O pinaka masakit… Pero kung titingnan, hindi pa pla… at katutuwaan nlng natin ang mga pangyayari..

May pagka-bitter ba post ko??? For me this is not bitterness, just want to share how I felt as I read the letter again… promis..  till next posting….

This entry was posted on Thursday, January 19th, 2006 at 8:27 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.